Just Tatsson...

საქართველოში მასწავლებლის საშუალო ხელფასი 400 ლარია, მასწავლებლის რომლის სამუშაოც ერთერთი (თუ არა ყველაზე) საპასუხისმგებლოა და დასაფასებელი, რაც ნამდვილად ძალიან ცოტაა და ნორმალურ ქვეყანაში სხვანაირად უნდა ხდებოდეს, თუმცა ამაზე სხვა დროს.. ერთ დღეს მეგობრისგან გავიგე და მერე სხვებმაც დამიდასტურეს, რომ ქალაქის დასუფთავების თანამშრომლების (აი იმათი მანქანებზე რომ შემოსკუპებულან) ანაზრაურება 700 ლარიდან იწყება და არ ვიცი რა კრიტერიუმით მარა 1 000 ლარამდეც ადის, თავიდან ძალიან გამიკვირდა, მერე დავაკვირდი სიტუაციას და ახლა პირიქით ვფიქრობ რომ უფრო მეტიც უნდა იყოს, რატომ ?... -          სკვერში წყვილი ზის, აშკარად ეტყობათ გულგრილები არ არიან ერთმანეთის მიმართ, საკმაოდ სიმპათიურად გამოიყურებიან, იღიმიან და ერთმანეთს ესაუბრბიან, ამ დროს მათ წინ ნაყინის გამყიდველმა ჩამოიარა, ბიჭმა ნაყინი იყიდა, ერთი გოგონას გაუწოდ, მეორე კი თავად დაიტოვა, გახსნეს ნაყინები და პოლიეთილენის პარკები იქვე დაყარეს... -        ...

„წინა ვიცით რაც იყო და როგორც იყო და ამათი იმედი გვქონდა ხალხს, მარა ამათმაც რა გამიკეთეს, ჩემი ფეხები... ისევე ისე ვწვალობ და ვჯახირობ როგორც მანამდე, არავინ არაა ხალხისთვინ, ყველა თავის ჯიბეზე ფიქრობს...“   ვიჯექი ჩემთვის მუსიკას ვუსმენდი და საქმეზე ვფიქრობდი, მაგრამ ტაქსისტის ამ ფრაზამ გამომაფხიზლა, მერე გამახსენდა რომ მსგავსი ფრაზები ხშირად მსმენია და სხვა რამეზე დავფიქრდი: - ნეტა მთავრობა უნდა გვიკეთებდეს რაღაცეებს? თუ მთავრობა იმით უნდა იყოს დაკავებული რითიც არის, ანუ ქმნიდეს კანონებს, ქმნიდეს გარემოს და შენ უნდა აკეთებდე, აკეთებდე საქმეს, აკეთებდე გულით და ხარისხიანად, არ გინდოდეს სხვისი ნაჩუქარი ლუკმა, უვლიდე შენს საცხოვრებელ ადგილს, იცოდე შენი ადგილი  ცხოვრებაში და უბრალოდ არ გეზარებოდეს?!... ალბათ მეორე, ყოველ შემთხვევაში მე მასე ვთვლი და სუბიექტური ვარ. როცა გაქვს ორი ხელი, ორი ფეხი, არ გაწუხებს ჯანმრთელობა და შეგიძლია შექმნა რაღაცა, რატომ უნდა ელოდებოდე მტავრობის, პეტრეს, პავლეს, ბიძინას, მიშას თუ სხვის გაკეთებულს? ადექი და გააკეთე დალოცვილო... რ...

ისევ ბეთჰოვენი, ისევ უძილობა, ისევ ღამის 4 საათი და შეგრძნება რომ ბედნიერი ხარ, ბედნიერი ხარ რადგან ცხოვრობ, ბედნიერი ხარ რადგან გიხარია, გრძნობ და გგრძნობენ, ბედნიერი ხარ ზოგადად რახან შეგიძლია ხვალ რღაც გააკეთო, ზეგაც....  ცხოვრება გიხარია და ფიქრობ მომავალზე, ბოლოს მოკვდები მარა რა მნიშვნელობა აქვს დღეს ხომ აქ ხარ და უნდა აკეთო, მე ვიცი რომ აქ ვარ და ვაკეთებ, იმავეს გისურვებთ ადამიანებო, დატკბით ყველა წუთით აკეთეთ ის რასაც გული ( და არა ტვინი) გიკარნახებთ და უბრალოდ იყავით თავისუფლები... ხანდახან გეტკინებთ ხანდახან გული დაგწყდებათ და ხანდახან მოიწყენთ, მარა იყავით ისეთები როგორებიც გინდათ რომ იყოთ, იყავით ლაღები და ბუნებრივები 

სულ მეგონა, რომ ჩემი საქმე წერა იყო, მეტიც ერთი პერიოდი "წერას ვყავდი აყვანილი" ბევრ სისულელეს, ცოტა ჭკვიანურს და საინტერესოსაც ვწერდი, ფანებიც მყავდა,ნუ ყოველ შემთხვევაში მაშინ ასე მეგონა, მაგალითად ჩემი ნათლიდედა თანამედროვე საქართველოს ყველაზე სამაგალითო ქალი და ჩემთვის ერთ-ერთი უახლოესი მეგობარი  მარიამ ჩიქოვანი... მაროს მობეზრდა ბოლოს ჩემი "ნააზრევის" კითხვა და საქმეს მიხედა, მერე კოლია გამოაპარებდა ხოლმე თვალს, პაჭო და ჭუკიც ხანდახან გადახედავდნენ და ერთი ორ კომენტსაც შემომაშველებდნენ ხოლმე... მოკლედ ვწერდი, ვკითხულობდი და მიხაროდა... მერე კალკულატორი მოვიდა ჩემ ცხოვრებაში და წერაც დამავიწყა და თავიც... ამდენი ვალი, იმდენი დებეტი, ამდენი კრედიტი.... ვიგოდა, ფული, ბიზნეს "წარმატება', მოკლედ ისე გავიდა წლები ვერც გავიგე და ძალიან ძალიან ბევრი დრო დავკარგე.... ერთადერთი რაც ყველაზე მაგარი მოხდა ჩემ ცხოვრებაში ნატატია, რომლის გულისთვისაც ღირდა ცხოვრება, სულ რომ ჩვეულებრივი და რიგირთი რამე პროფესიიის "გოგო" გამოვიდეს და გახდეს მა...

photo by Tatsson